اصول حسابداری

اصول کاربردی حسابداری امروزه آموزش با شیوه های نوینی ارائه میشود و یکی از این شیوه ها آموزش مجازی میباشد که از جهات مختلفی همچون صرفه جویی در زمان و مکان به صرفه میباشد.
ضرورت و نقش آموزش در بهسازی نیروی انسانی و توسعه در هزاره سوم چكیده رسیدن به اهداف سازمان بستگی به توانایی كاركنان در انجام وظایف محوله و انطباق با محیط متغیر دارد. اجرای آموزش و بهسازی نیروی انسانی سبب می‌شود تا افراد بتوانند متناسب با تغییرات سازمانی و محیط، بطور مؤثر فعالیتهایشان را ادامه داده و بركارایی خود بیفزایند
. بنابراین آموزش و بهسازی، كوشش مداوم و برنامه‌ریزی شده به وسیله مدیریت برای بهبود سطوح شایستگی كاركنان و عملكرد سازمانی است. بخش اول اصول حسابداری کلیات در دنیای امروز که هر روز شکل تازه ای از ارتباطات اقتصادی به وجود می‌آید و افراد و شرکتها و مؤسسات با یکدیگر در ارتباط می‌باشند و تغییرات مالی آنها بر یکدیگر تأثیر دارد و روز به روز این فعالیت‌ها پیچیده‌تر می‌شود این عوامل باعث می شود که نقش حسابداری به عنوان فراهم کنندگان اطلاعات مالی با استفاده از استانداردهای حسابداری برای استفاده کنندگان بیشتر مشخص گردد
. حسابداری(Accounting): تعاریف متعدد ومختلفی برای حسابداری ارائه شده است كه در یكی از قدیمی ترین آنها گفته شده است كه”حسابداری زبان تجارت است”درسالهای اخیر با توسعه فناوری اطلاعات ونگرش سیستمی به سازمانها ومدیریت آن حسابداری را به عنوان بخشی از سیستم های اطلاعاتی مدیریت برای تهیه اطلاعات مناسب جهت كنترل وتصمیم گیری دانسته اند. حسابداری به عنوان یك سیستم اطلاعاتی عبارتست از فرآیند تشخیص واندازه گیری وثبت وپردازش رویدادهای اقتصادی(مالی)یك سازمان وتهیه اطلاعات لازم وگزارشگری آن به استفاده كنندگان این اطلاعات. از منظری دیگر از حسابداری با نام سیستم اطلاعاتی حسابداری Accounting Information System یاد می‌شود که برای پردازش اطلاعات مربوط به رویدادهای مالی موثر بر سازمان‌ها و واحدهای تجاری و گزارش اثرات این گونه رویدادها به تصمیم‌گیرندگان، طراحی شده است. طبق «بیانیه اساسی تئوری حسابداری»: حسابداری عبارت است از فرایند شناسایی، اندازه‌گیری و گزارشگری اطلاعات اقتصادی برای تصمیم گیری‌های آگاهانه به وسیله استفاده کنندگان آن . بر اساس دیدگاهی جامع، «اطلاعات حسابداری» را می‌توان «اطلاعات اقتصادی» تلقی کرد. اصطلاحات حسابداری حساب(account): در حسابداری ابزار اصلی ثبت و خلاصه کردن اطلاعات مالی حساب نامیده می شود. حساب به منزلۀ پرونده ای مفصل از تغییراتی است که در یک دارایی خاص، یک بدهی خاص یا سرمایه صاحب مؤسسه طی یک دورۀ زمانی رخ می دهد. دارایی(Asset): دارایی در علم حسابداری، عبارتست از کلیه اموال و حقوقی که دارای ارزش پولی باشند. دارایی‌های یک واحد ممکن است پدیده‌های عینی و مشهود باشند. مثل زمین، ساختمان، موجودی نقدی و موجودی کالا، یا به صورت حقوق مالی و امتیازات غیر قابل رویت، مثل سرقفلی و مطالبات از اشخاص. دارایی‌ها عرفا از نقطه نظر اراده در ترازنامه به گروه‌های متمایزی تقسیم می‌شوند.
دو گروه که مورد استفاده بیشتری دارند عبارتند از دارایی‌های جاری و دارایی‌های ثابت. طبق تعریف جدیدتری که در کتاب مبانی نظری حسابداری از دارایی شده، دارایی مفهومی مالی است یعنی اموال و حقوقی که منافع آتی قابل تقویم به پول دارند و بر اثر معاملات، عملیات یا رویدادهای مشخص به مالکیت یا تسلط مالکانه یک واحد تجاری درآمده‌اند دارایی آن واحد محسوب می‌شوند.
بدهی: تعهداتی هستند که یک مؤسسه در مقابل اشخاص و مؤسسات دیگر دارد و از معاملات و رویدادهای گذشته ناشی شده اند و باید با پرداخت پول یا تحویل کالا یا انجام خدمات یا انتقال سایر اقلام دارائیها، تسویه شوند: بستانکاران، اسناد پرداختنی و وامها.
سرمایه: حق مالی صاحب یا صاحبان سرمایه یک مؤسسه نسبت به دارائیهای آن مؤسسه می باشد که با کسر کردن بدهیهای یک مؤسسه از کل دارائیهای آن مؤسسه سرمایه بدست می آید.
بدهی – دارایی :سرمایه صورت حساب سرمایه: گزارش مالی است که وضعیت سرمایه موسسه را در یک تاریخ مشخص نشان میدهد. در هر موسسه، پس از سرمایه گذاری اولیه، در اثر فعالیتهای موسسه، در پایان دوره مالی ممکن است سود و یا زیان داده باشد. از طرفی صاحب موسسه ممکن است در طول این دوره برداشتهایی توسط صاحب سرمایه صورت گرفته باشد. این دو عامل در صورت حساب سرمایه موثر میباشند. صورت حساب سرمایه با توجه به فرمول زیر محاسبه میگردد: (برداشت صاحب موسسه طی دوره – سود ویژه طی دوره)
سرمایه اولیه دوره:سرمایه پایان اثر رویداد مالی روی حسابها: رویدادهای مالی رویدادهایی هستند که اثر مالی یا پولی روی منابع شرکت داشته یا دارند و حسابداران فقط ملزم به ثبت این رویدادها هستند. ماهیت حسابها: هر حساب یک ماهیت دارد یعنی مانده هر حساب یا بدهکار است یا بستانکار که با توجه به مانده نهایی که آن حساب باید داشته باشد، می گویند ماهیت حساب بدهکار است یا بستانکار. حساب های دارایی ماهیت بدهکار دارند و حساب های بدهی مانده بستانکار.حساب های هزینه ماهیت بدهکار دارند و حساب های درآمد ماهیت بستانکار.حساب سود ماهیت بستانکار داره و زیان ماهیت بدهکار.