دارایی ثابت و استهلاک

دارایی یعنی همه منابع و اموال اقتصادی که طی معامله‌های اقتصادی کسب می‌شوند. به عبارت ساده‌تر در فرایند مالی و اقتصادی تعدادی منابع اقتصادی به مالکیت یک واحد تجاری در می‌آید. دارایی‌ها منابعی هستند که در آینده برای سازمان‌ها سود مالی و اقتصادی دارند و همچنین از ارزش اقتصادی برخوردار هستند، یعنی قابلیت خرید و فروش و مبادله شدن دارند. یکی دیگر از ویژگی‌های دارایی‌ها مالکیت است یعنی به راحتی به وجه نقد یا معادل‌های آن‌ها تبدیل می‌گردند

دارایی‌های جاری
به آن دسته از اموال، دارایی جاری گفته می‌شود که در هر لحظه و زمانی یک شرکت، سازمانو مجموعه می‌تواند آن‌ها را به وجه نقد تبدیل کندهمچنین به طور معمول و از نظر منطقی میتوان انتظار تبدیل شدن آن‌ها به وجه نقد در طی یک سال آینده را داشت. به علاوه از این جهت دارایی‌های جاری برای یک شرکت، سازمان یا مجموعه مهم هستند که با استفاده از آن‌ها می‌توانند منابع مالی مورد نیاز خود را تامین کنند.

دارایی‌های غیرجاری
دارایی‌های غیرجاری، به اموال و دارایی های یک شرکت، سازمان یا مجموعه که مربوط به سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت هستند و ارزش آن‌ها در طی یک سال مالی قابل محاسبه نیست گفته می‌شود. از این رو از جمله دارایی‌های غیرجاری می‌توان به دارایی ثابت مشهود، دارایی‌های نامشهود سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت و پیش پرداخت‌هایی اشاره کرد که بیش از یک سال مالی به موعد سررسید آن‌ها باقی مانده است.

دارایی ثابت
دارایی ثابت به دارایی مشهودی که در واحد تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد و دارای ماهیتی دائمی یا نسبتاً ثابت است، گفته می‌شود. دارایی‌های مذکور، به استثنای زمین به مرور فرسوده یا در اثر گذشت زمان غیرقابل استفاده می‌شوند. در این صورت اصطلاحاً گفته می‌شود که دارایی‌ها مستهلک شده‌اند. این دارایی‌ معمولاً ماهیت فیزیکی دارند و در عملیات روزانه سازمان نقش اساسی ایفا می‌کنند.
ویژگی های دارایی ثابت
دارایی ثابت را نمی‌توان در طول یک سال مصرف و یا آن‌ها را به نقدینگی تبدیل کرد.

با چشم قابل دیدن هستند و استفاده آن‌ها بیش از یک دوره مالی می‌باشد (ساختمان، وسیله نقلیه ،ماشین آلات و زمین)

به مرور زمان مستهلک و فرسوده می‌شوند.

از آنجایی که استفاده از این دارایی‌ها بیش از یک دوره مالی است، از آن‌ها میتوان به عنوان یک منبع درآمدزایی استفاده کرد.

در صورت‌های مالی و ترازنامه‌ها به عنوان ماشین آلات، تجهیزات، املاک و… ثبت می‌شوند و دارای ماهیت بدهکار هستند.

استهلاک در حسابداری
هدف اصلی حسابدای استهلاک، کمک به اندازه گیری سود و لزوم به حساب گرفتن کاهش در سودمندی دارایی می باشد. همانطور که در بالا به آن اشاره شده است سرشکن کردن و تخصیص بهای تمام شده دارایی ثابت به سالهای عمر مفید آن استهلاک گفته می شود. اصل مقابله هزینه ها با درآمدها، واحدهای تجاری را ملزم ساخته بهای تمام شده دارایی را در طول سالهایی که از آن برای ایجاد درآمد استفاده می شود، به هزینه تبدیل کنند.
به عبارت دیگر بهای تمام شده در طول عمر مفید دارایی ثابت می ماند بطوریکه مجموع اقلام استهلاک دوره های استفاده از آن برابر می شود با، بهای اولیه منهای ارزشی که برای دارایی اسقاط در نظر گرفته شده است.باید در نظر داشت حسابداری استهلاک، سرشکن کردن بهای تمام شده است و با آن ارزش دارایی تعیین نمی شود. هر چقدر عمر مفید دارایی کم می شود، استهلاک ان به صورت منظم به عنوان هزینه به عملیات واحد اقتصادی اختصاص می یابد.